‘Ze zijn lichter’

Thomas Tidholm

Gisteren is het Scandinavië-nummer van literair tijdschrift Terras verschenen waarvoor ik werk van twee Zweedse dichters heb vertaald. Eén van de twee is een oude bekende: Thomas Tidholm.

De veelzijdige Tidholm maakt naast poëzie kinderboeken die geregeld bekroond worden, vaak samen met zijn vrouw Anna-Clara, en ook muziek – het recente Orsa by Night is een aanrader.

Een nummer van het album Orsa by Night van Tidholm en Knutsson

In 1995 heb ik voor Perdu uit zijn poëzie de bloemlezing Ik was een slechte hond samengesteld en in 1993 vertaalde ik al het hoorspel Pojken (‘De jongen’) voor theatergroep De Trust. Later vertaald werk verscheen in Raster en soms online. Recentelijk zijn er in Zweden twee totaal verschillende bundels verschenen. Het meest recent is Jordlöparens bok (‘Het boek van de loopkever’, 2020).

Voor vertalingen daaruit moet je in het nummer van Terras kijken, net als voor een aantal gedichten uit een andere recente bundel: Rösterna från Avocadobergen (‘De stemmen uit de Avocadobergen’, 2018). De Avocadobergen zijn geen bergen, maar de naam van wat ooit een voorstadje is geweest. De grote stad waar het bij heeft gehoord is vergaan. In de bundel klinken de stemmen van de mensen die niet weg wilden of konden en van anderen die aan zijn komen waaien.

Binnenkort meer Tidholm, ook ouder werk, op hanskloos.nl. Hier nu vast een van die stemmen uit het voormalig voorstadje.

_______

De woorden


We roepen in de schemering
van de balkons
wanneer het tussen de gebouwen door waait

Woorden hebben hier niet hetzelfde gewicht
als op andere plaatsen
Ze zijn lichter

Je grijpt ze uit de lucht
als je ze nodig hebt
laat ze dan weer los aan de lijzijde

Daar mag de wind ze meenemen
Ze worden wat ze in de mond worden
en dan weer weg

tussen het laken en het ondergoed
fladderend

als het al woorden waren
 

Thomas Tidholm
vertaling: Hans Kloos

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *